Η στάση του θεραπευτή

‘Ενας δάσκαλος αντιστέκεται στην εμφάνιση και την ψευδαίσθηση. Βρίσκει το κέντρο του και περιμένει να έρθει μια βοηθητική λέξη, όπως ένα ιστιοφόρο περιμένει με σηκωμένα τα πανιά να πιάσει τον άνεμο.Όταν έρχεται κάποιος ψάχνοντας για βοήθεια, ο δάσκαλος περιμένει εκεί που πρέπει να πάει ο ίδιος ο επισκέπτης και, αν έρθει κάποια απάντηση, έρχεται και από τους δυο, γιατί και οι δυο είναι ακροατές. Το να περιμένει κανείς στο κέντρο είναι κάτι που δεν χρειάζεται προσπάθεια.”

Πράγματι, δεν χρειάζεται προσπάθεια, προυποθέτει όμως βαθιά γνώση του εαυτού και μακρόχρονη θεραπευτική δουλειά. Για να είναι ο θεραπευτής γαλήνιος και δυνατός, ευέλικτος και σταθερός, προυποθέτει ότι έχει ήδη λυγίσει, έχει ήδη συναντήσει την εσωτερική του αξία κι έχει αποδεχτεί με ταπεινότητα την αδυναμία του. Τότε γίνεται πιο δυνατός από τον φόβο του, όταν τον έχει αποδεχτεί.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s