Η γοητεία της επιφάνειας

Η πρόκληση να βαθύνει η σκέψη δεν είναι μικρή. Ο νους προτιμάει να πλαταίνει. Να τρέχει. Το βάθος προϋποθέτει να μείνεις εκεί και να περιμένεις στο χείλος της αβύσσου των αμυνών σου. Προτιμάει να νομίζει ότι πάει ψηλά, πως ανεβαίνει  προς τον Θεό. Τονώνει την αυταρέσκεια του. Νομίζει ότι εξυψώνεται. Το βάθεμα είναι δουλειά με ταπεινότητα. Είναι σαν να καθαρίζεις σχολαστικά εκεί όπου κανείς δεν βλέπει.

Η άρνηση για βάθεμα είναι που πυροδοτεί  επιφανειακές ασχολίες. Εικόνες, εικόνες και πληροφορίες τύπου λεζάντας. Φευγαλέα γνώση χωρίς ρίζες.

 – “A τι ωραίο ! μμμ, τί άλλο έχει να δούμε;”

Αν πραγματικά έχεις αντικρύσει κάτι που ένοιωσες μέσα σου την ομορφιά του, δεν θέλεις να φύγεις να δεις κάτι άλλο. Είναι σαν να λες :

“Σ’ ερωτεύτηκα !  Τώρα θέλω να δω κάτι άλλο.”

Καθένας σκύβοντας στο μεγάλο Ωκεανό, παίρνει όσο ωκεανό μπορεί να χωρέσει η φούχτα του˙ μα και στην πιο μικρή στάλα, το μάτι του μύστη χαίρεται το Θεόν ολάκερο, δίχως ακρογιάλι, δίχως βυθό, άναρχο, ακατάλυτο, ένα κι αρίφνητο, που μόνο η καρδιά του ανθρώπου μπορεί να τον χωρέσει.

Ν.Καζαντζάκης,  Συμπόσιον

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.