Διεκδικώντας το “Είμαι”στον Πολιτισμό του “Φαίνεσθαι”

«Τα πάντα σημαίνουν: η σκέψη αυτή με αγκιστρώνει στην κατάσταση
του λογισμού, μου απαγορεύει τη χαρά»

Roland Barthes, 1977

“Many Faces” by Uliana Kharinova, Russia

Το άρθρο αυτό έχει σκοπό να διερευνήσει και να αποπειραθεί να απαντήσει, σε μια σειρά από ερωτήματα σχετικά με το τραύμα που οδηγεί τις κοινωνίες στην εξαρτητική σχέση με την κατανάλωση και τη σχέση υποτέλειας με τις εταιρείες:

Πώς ο τρόπος παραγωγής της υλικής ζωής διαμορφώνει τις εξελίξεις στην κοινωνική και πνευματική ζωή;

Πώς η οικογένεια, ασυνείδητα, αναπαράγει την κυρίαρχη ιδεολογία;

Πώς η διαταραγμένη σχέση μητέρας – παιδιού δεν είναι ένα ζήτημα μόνο προσωπικό ή οικογενειακό αλλά κοινωνικό και οικονομικό;

Πώς θα βγούμε από το δωμάτιο με τους καθρέφτες και θα ελευθερώσουμε τον εαυτό μας από την καταδυνάστευση της εικόνας του;

Γιατί η Βιοσύνθεση είναι η κατάλληλη ψυχοθεραπευτική μέθοδος, στην εποχή της
κυριαρχίας του ναρκισσιστικού πολιτισμού;

Γιατί η ψυχοθεραπευτική δουλειά με τον εαυτό μας είναι μια πράξη αγάπης όχι μόνο για εμάς τους ίδιους, αλλά και για τον κόσμο στον οποίο ανήκουμε;

Έχει γίνει πια κλισέ να μιλάμε για την περίοδο μετά το Δεύτερο
Παγκόσμιο Πόλεμο, σαν εποχή τεράστιας αναστάτωσης που σάρωσε όλα τα παραδοσιακά πρότυπα ζωής στην Ευρώπη και τα αντικατέστησε μ’ ένα καινούριο και τεχνικά αταξικό σύστημα. Στην Ελλάδα λόγω οικονομικών και πολιτικών ιδιομορφιών αυτό το φαινόμενο εξελίχθηκε μετά το 1974, στην περίοδο της μεταπολίτευσης.
Παρ’ όλες τις διαβεβαιώσεις ότι ο κόσμος έμπαινε σε μια νέα εποχή απεριόριστης αφθονίας και
ίσων ευκαιριών, οι τάξεις συνέχιζαν να υπάρχουν. Ο τρόπος, όμως, που βιωνόταν πλέον η τάξη – οι μορφές με τις οποίες εκφράστηκε η ταξική εμπειρία στην κουλτούρα – άλλαξε δραματικά.
Η εμφάνιση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, οι αλλαγές στη σύνθεση της οικογένειας, στην οργάνωση των σχολείων και της εργασίας, οι μετατοπίσεις στην αναλογία εργάσιμου χρόνου και
αναψυχής, όλα συνετέλεσαν στην αναδιοργάνωση των κοινοτήτων.

Η ιδεολογία της μητρότητας & Η ψευδαίσθηση της τελειότητας

Σ αυτό το νέο πλαίσιο, η μητρότητα από βίωμα μετατρέπεται σε ιδεολογία και θέαμα. Διάσημες μητέρες φωτογραφίζονται για τα περιοδικά. Χαμογελαστές και άψογες. Διάσημα μωρά ντυμένα με την τελευταία λέξη της μόδας, γίνονται σύμβολο αδιαμφισβήτητης επιτυχίας ( επιτυχία = ευτυχία).
Το κυρίαρχο ιδεολογικό ρεύμα προτείνει ένα καινούριο είδος ευτυχισμένου ανθρώπου: Τον επιτυχημένο. Η επιτυχία συνίσταται στον βαθμό αναγνωρισιμότητας και διασημότητας. Εισάγεται στην καθημερινότητα μας η λέξη και η έννοια «image». Ότιδήποτε απειλεί το image εξαφανίζεται. Ο καθένας για το μικρό ή μεγάλο κοινωνικό του κύκλο έχει να δημιουργήσει
και να υποστηρίξει ένα image, μια εικόνα.
«Οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης είναι σε κάθε ιστορική φάση, οι κυρίαρχες ιδέες, δηλαδή η τάξη
που αποτελεί την κυρίαρχη υλική δύναμη της κοινωνίας, ταυτόχρονα αποτελεί και την κυρίαρχη διανοητική δύναμη της. Η τάξη που έχει στα χέρια της τα μέσα της υλικής παραγωγής, ελέγχει ταυτόχρονα και τα μέσα της πνευματικής παραγωγής. […]
Οι κυρίαρχες ιδέες δεν είναι τίποτα περισσότερο παρά η τέλεια διατύπωση των κυρίαρχων υλικών σχέσεων, εκφρασμένη σε ιδέες. Έτσι από τις σχέσεις που κάνουν μια τάξη κυρίαρχη, ξεπηδούν οι ιδέες της υπεροχής της»
[Marx & Engels, 1970] (Dick Hebdige,1981,1985).
Ένα τσουνάμι πληροφοριών και εικόνων – κοινότυπων κατά το πλείστον – διοχετεύεται από τα κανάλια των MME και τα δίκτυα στο πιο ευαίσθητο και συναισθηματικά φορτισμένο αποδέκτη, τις μητέρες. “Οι γυναίκες εγκλωβίζονται στην ψευδαίσθηση της «τέλειας μάνας» η οποία απαιτεί ένα «τέλειο παιδί» και οδηγεί στην απόρριψη του ανθρώπου – παιδιού. Η μητέρα που δεν έχει επαφή με τον αληθινό της εαυτό, δεν νιώθει αποδοχή για το παιδί της ώσπου να δημιουργήσει μια εικόνα, που να ικανοποιεί τις ανάγκες του δικού της «εγώ». Τότε όμως η αποδοχή
της απευθύνεται και αφορά μόνο την εικόνα που έχει δημιουργήσει”.

(Alexander Lowen, 1967).
Kάθε άνθρωπος που στην παιδική του ηλικία, βίωσε την απόρριψη μέσα από την αδυναμία του ενήλικα να το δει και να το αγκαλιάσει, ως πλάσμα του θεού και τίποτε περισσότερο, τίποτα διαφορετικό ή σπουδαίο, αγνοεί την αίσθηση της αξίας της ύπαρξής του. Αντιλαμβάνεται ως προσωπική αξία, όλα τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες που τον κάνουν άξιο θαυμασμού στα μάτια των άλλων. Δημιουργείται ένας διαχωρισμός του εαυτού σε ένα αποδεκτό κομμάτι που προβάλλεται και σε ένα μη αποδεκτό που κρύβεται.

Το έμφραγμα της ζωτικής ενέργειας

«Το θέαμα είναι η τεχνική πραγμάτωση της εξορίας των ανθρώπινων δυνάμεων σ ένα υπερπέραν, είναι το σχίσμα το συντελεσμένο στο εσωτερικό του ανθρώπου».
Γκυ Ντεμπόρ, 1986

Ο θεματοφύλακας της πραγματικότητας της ύπαρξης μας είναι το σώμα. Το «Εγώ» όπως είπε ο Sigmud Freud είναι πρωταρχικά ένα σωματικό Εγώ. Προέρχεται από τις σωματικές αισθήσεις και κυρίως από εκείνες που πηγάζουν από την επιφάνεια του σώματος.
Καθώς αναπτύσσεται [ το Εγώ] γίνεται αντιθετικό προς το σώμα. Σ’ ένα υγιές άτομο οι λειτουργίες του Εγώ ικανοποιούν πρωτίστως τις ανάγκες του σώματος. Σ’ ένα συναισθηματικά διαταραγμένο άτομο το Εγώ ζητά να κυριαρχεί στο σώμα και ισχυρίζεται ότι οι αξίες του είναι
ανώτερες. Ο άνθρωπος βιώνει την πραγματικότητα μόνο μέσα από το σώμα του. Το εξωτερικό περιβάλλον τον προκαλεί μέσω του σώματος του και των αισθήσεών του. Η ζωντάνια του σώματος, υποδηλώνει την ικανότητα να νιώθει συναισθήματα. Η απουσία συναισθημάτων, μειώνει τη ζωντάνια του, τόσο σε ό,τι αφορά την ικανότητά του να εντυπωσιασθεί όσο και
στην ικανότητά του να αντιδράσει σε καταστάσεις που τον αφορούν.
Alexander Lowen, 1967
Το φυσικό σώμα του παιδιού θρέφεται από την επαφή με ανθρώπους και με τη φύση. Θρέφεται επίσης με την κίνηση. Την αυθόρμητη κίνηση που γίνεται από δική του παρόρμηση. Ενισχύει το
φυσικό και ενεργειακό του σώμα, την εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στις δυνάμεις του. Γι’ αυτό είναι σημαντικό το παιχνίδι των παιδιών σε ανοιχτό χώρο. Πειράματα έχουν δείξει ότι όταν η αλληλεπίδραση σώματος και περιβάλλοντος μειώνεται δραματικά, το άτομο χάνει την αίσθηση της πραγματικότητας (Lilly J.C., 1956).
Οι συνθήκες κατοικίας όμως έχουν περιορίσει σημαντικά τους εξωτερικούς διαθέσιμους χώρους. Ανταλλάξαμε τον δημόσιο χώρο με την ιδιωτική πολυτέλεια.
Έχουμε μεγάλο σαλόνι, αλλά καθόλου κήπους και πάρκα. Έτσι είναι αδύνατον
τα παιδιά να παίζουν υπό την επίβλεψη των γονιών ενώ εκείνοι συνεχίζουν τις ασχολίες τους. Έγινε το παιχνίδι των παιδιών πλήρης και αποκλειστική απασχόληση για τους γονείς. Η παρόρμηση για κίνηση και για επαφή με το φυσικό περιβάλλον εμποδίζεται συστηματικά. Τα παιδιά αποθαρρύνονται από το να τρέχουν, να βγάζουν δυνατές φωνές και να κάθονται καταγής. Μέσα απ αυτή την περιοριστική πρακτική στην καθημερινότητα, η ενέργεια εγκλωβίζεται και η σχέση με το φυσικό σώμα αποδυναμώνεται.
Οι γονείς για να αντιμετωπίσουν τις τεράστιες ποσότητες ενέργειας των παιδιών τους,
που πιέζουν για να εκφραστούν, στρέφουν την προσοχή τους σε νοητικές δραστηριότητες και κυρίως στο θέαμα. Τα παιδικά προγράμματα μπορούν να κρατήσουν ήσυχα τα παιδιά για αρκετή ώρα, υπηρεσία με πολύ μεγάλη αξία για τους κουρασμένους γονιούς.
Η ζωή μετατοπίζεται σ ένα φαντασιακό επίπεδο και η ζωντάνια θαμπώνει.
Αν η μητέρα επικοινωνεί με λέξεις και βλέμματα, τότε οι αισθήσεις που κυριαρχούν είναι η όραση και η ακοή. Η παρακολούθηση θεαμάτων κινούμενης εικόνας μετατρέπεται σε εμπειρία ισότιμη με την ανθρώπινη επικοινωνία. Οι εμπειρίες ανατροφοδοτούν το νοητικό πεδίο και καθόλου το φυσικό.

Τα προϊόντα ως διαμεσολαβητές στις ανθρώπινες σχέσεις

“Banksy Shopping” by Ahisgeff

Το θέαμα στην τηλεόραση και στα κοινωνικά δίκτυα είναι πολυσήμαντο.Μαζί με το θέαμα προσφέρονται και τα κατάλληλα προϊόντα.
Τα προϊόντα προσφέρονται ως σύμβολα και γίνονται συστατικά στοιχεία κουλτούρας και ιδεολογίας. Γίνονται κώδικες επικοινωνίας. Οι άνθρωποι από πολύ νωρίς μαθαίνουν να τα χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν με τον κόσμο και για να μιλήσουν για τον εαυτό τους. Επιλέγουμε τα brands ( μάρκες) για να διαμεσολαβήσουν ανάμεσα σ εμάς και τον κόσμο. Να μιλήσουν για λογαριασμό μας. Το marketing των βιομηχανιών γνωρίζει το μηχανισμό και τον
χρησιμοποιεί. Τα προϊόντα μετατρέπονται σε εικόνες του εαυτού τους, με τον ίδιο τρόπο που μετατρέπουμε έναν αριθμό σε κώδικα για να τον εισάγουμε σ’ έναν υπολογιστή. Έτσι μετατρέπονται και τα προϊόντα σε brands για να εισαχθούν στο νοητικό σύστημα των ανθρώπων. Τα brands είναι ένα σύνολο από σκέψεις, πληροφορίες και συναισθήματα. “Αυτό που έχουμε στο μυαλό μας για τις σούπες «Κnorr» δεν είναι οι ίδιες οι σούπες αλλά εικόνες, σκέψεις και συνδεδεμένα συναισθήματα σχετικά μ αυτές.” Giep Franzen, Freek Holzhauer, 1989.
Πάντα οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν αντικείμενα ως σύμβολα. Η διαφορά είναι ότι τώρα τααποκτούν μέσα από μια αλλοτριωμένη διαδικασία, όπου διαμεσολαβεί το χρήμα και οδηγούνται σ’αυτά όχι από μια βαθιά θρησκευτική ανάγκη, που τους συνδέει με την κοινότητα και την πνευματικότητα, αλλά από την προβολή μιας ανικανοποίητης και θολής επιθυμίας για αξία, μέσα από ένα σύμβολο, όπου ο μύθος του, θα διαρκέσει ώσπου να παραχθεί το επόμενο μοντέλο.


«Οσο πιο πολύ παρατηρεί, τόσο
πιο λίγο ζει, όσο πιο πολύ δέχεται
ν’ αναγνωρίσει τον εαυτό του μέσα
στις κυρίαρχες εικόνες,
τόσο πιο λίγο καταλαβαίνει την
ύπαρξή του και την επιθυμία του»
.
Γκυ Ντεμπόρ, 1986

Φανατικοί καταναλωτές – Συγκαταβατικοί εργάτες

H ανάγκη για κατανάλωση γίνεται θεμελιώδης. Μοιάζει να έχει υποκαταστήσει την πρωταρχική
και ενστικτώδη ανάγκη για τροφή και αγάπη.
Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να βρίσκονται σε σύνδεση ψυχική και σωματική με άλλους ανθρώπους. Για να συμβεί αυτό, προϋπόθεση είναι η επαφή με τον πραγματικό εαυτό. Επαφή με το φυσικό σώμα, τις αισθήσεις και τα συναισθήματα. Ανθρωπος που αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και τη ζωή μέσα από νοητικές διαδικασίες, βιώνει μια βαθιά αίσθηση μοναξιάς και ένα απροσδιόριστο κενό. Αυτό ακριβώς το κενό έρχεται να καλύψει η κατανάλωση και θησαύριση προϊόντων, υπηρεσιών και εμπειριών.
Οι γονείς επικοινωνούν με τα παιδιά τους, μέσω των προϊόντων και των θεαμάτων. Αγοράζουν
πολλά παιχνίδια στην προσπάθειά τους να προσφέρουν συναισθήματα. Τα παιδιά δεν μπορούν να παίξουν με τα αναρίθμητα παιχνίδια που αποκτούν, γιατί δεν υπάρχει το πλαίσιο ανάμεσα σ εκείνα και στο γονιό, όπου το παιχνίδι θα μπορούσε να αποκτήσει την απαιτούμενη συναισθηματική φόρτιση. Έτσι η κατοχή γίνεται σκοπός.
Όπως στην οικονομία, καταργήθηκε η βάση των παλιών κοινωνιών, που ήταν η οικονομική
αναγκαιότητα και αντικαταστάθηκε με την αναγκαιότητα της ατέρμονης ανάπτυξης έτσι και
στην κοινωνία η κυρίαρχη ιδέα είναι η ανάπτυξη, η ποσότητα, το καινούργιο και αυτή η αρχή, διέπει όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής και ατομικής ζωής.
Ο εργαζόμενος αναζητά τον εαυτό του έξω από την παραγωγή, με την ιδιότητα του καταναλωτή. Αυτή η ιδιότητα, όλο και πιο πολύ είναι συνυφασμένη με την ίδια του την ύπαρξη. Δεν
είναι ο εργάτης που γίνεται καταναλωτής, αλλά ο καταναλωτής που γίνεται εργάτης προκειμένου να διατηρήσει την ιδιότητα του καταναλωτή.
Αυτό είναι μια εξέλιξη του τρόπου κυριαρχίας της υλικής ζωής στην συνείδηση των ανθρώπων.
Οι άνθρωποι είναι συγχρόνως εργαζόμενοι και καταναλωτές.
Εργάζονται για να μπορούν να καταναλώνουν. Η καταναλωτική δύναμη είναι δείκτης κοινωνικής τάξης, ισάξιος με τη μόρφωση. Μοιάζει όμως να είναι διαχωρισμένες αυτές οι δύο ταυτότητες.
Δέχονται τις κολακείες των εταιρειών όταν τους απευθύνονται ως καταναλωτές. Δέχονται και την ανακόλουθη συμπεριφορά των τελευταίων όταν τους συναντούν ως εργαζόμενους. Η εταιρεία που υμνεί τη μητρότητα στις προωθητικές της ενέργειες, την ίδια ώρα είναι πολύ πιθανό να μην προσλαμβάνει νεαρές γυναίκες που ενδέχεται να μείνουν έγκυες στα επόμενα δύο χρόνια.
Φαίνεται να μην μπορούμε να αντιληφθούμε αυτή την αντίφαση και να αντιδράσουμε. Όταν έρχεται η ώρα να ικανοποιήσουμε την ανάγκη μας, δεν μπορούμε καθόλου να λάβουμε υπ’ όψιν μας ούτε το πραγματικό δικό μας κόστος, ούτε και το κόστος σε φυσικούς πόρους και συνθήκες εργασίας ανθρώπων για το συγκεκριμένο προιόν ή υπηρεσία. Μοιάζει σαν, ρευστοποιώντας την αξία του εαυτού μας σε μια αλλοτριωμένη παραγωγική διαδικασία, ο μόνος τρόπος που έχουμε να την διεκδικήσουμε πίσω, είναι να εξαγοράσουμε την εικόνα της, μέσω της κατανάλωσης.
Αλλά αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος που ανατροφοδοτείται, γιατί η τεχνητή αφθονία εμπεριέχει τη στέρηση και το φόβο της απώλειας. Της απώλειας της δυνατότητάς μας για κατανάλωση.
Τα προϊόντα είναι ενεργειακά φορτισμένες οντότητες πολύ περισσότερο απ’ ό,τι είναι αντικείμενα με φυσικές ιδιότητες. Μέσα απ αυτή τη σύνδεση, οι άνθρωποι αναζητούν δύναμη, χαρά, ευχαρίστηση, κοινωνική ταυτότητα και στρέφουν την προσοχή τους και την ενέργειά τους προς το μέρος τους. Νομίζουμε ότι τρεφόμαστε, ενώ στην πραγματικότητα είμαστε εμείς που τα φορτίζουμε με την ενέργειά μας. Συνδεόμαστε με πηγές αφαίμαξης, που τις νομίζουμε πηγές τροφοδοσίας.
Οι εταιρείες τρέφονται από την ζωτική δύναμη των ανθρώπων μέσω της κατανάλωσης, χρησιμοποιώντας το φαντασιακό πρόσωπο της «μητέρας-τροφού» και μέσω της εργασίας με το σκληρό πρόσωπο του εργοδότη με το φαντασιακό πρόσωπο της αρσενικής εξουσίας.
Εδραιώνεται ένας «ομφάλιος λώρος» ο οποίος τροφοδοτεί τις εταιρείες και οι άνθρωποι δεν
μπορούν να τον κόψουν, γιατί έχουν την πεποίθηση ότι, εξαρτώνται απ’ αυτόν για την επιβίωσή
τους. Ενώ συμβαίνει το ακριβώς αντίστροφο: Δεν υπάρχουν εταιρείες χωρίς καταναλωτές και χωρίς εργαζόμενους.
«Τη στιγμή που η κοινωνία ανακαλύπτει ότι εξαρτάται απ’ την οικονομία, στην πραγματικότητα, η οικονομία εξαρτάται απ’ αυτήν»
Γκυ Ντεμπόρ, 1986.
Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολο να το αντιληφθούμε και να το πιστέψουμε;

Ο Κοινωνικός Ναρκισσισμός : από το «έχειν» στο «φαίνεσθαι»

«Η πρώτη φάση της κυριαρχίας της οικονομίας πάνω στην κοινωνική ζωή έχει επιφέρει, στον ορισμό κάθε ανθρώπινου επιτεύγματος, μια υποβάθμιση του είναι σε έχειν. Η παρούσα φάση, οδηγεί σ΄ένα γενικευμένο ολίσθημα από το «έχειν» στο «φαίνεσθαι» Γκυ Ντεμπόρ, 1986.

Ο Ναρκισσισμός περιγράφει συγχρόνως μια ψυχολογική και μια κοινωνική κατάσταση. Σε επίπεδο κοινωνίας και κουλτούρας, ο ναρκισσισμός ανιχνεύεται ως απώλεια ανθρώπινων αξιών, έλλειψη φροντίδας για το περιβάλλον, για την ποιότητα ζωής, για τον συνάνθρωπο. Η κοινωνία που θυσιάζει το φυσικό περιβάλλον για το κέρδος και τα υλικά αγαθά δείχνει αναισθησία στις ανθρώπινες ανάγκες.
Σε ατομικό επίπεδο, περιγράφει μια διαταραχή προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από υπερβολική επένδυση στην εικόνα εις βάρος του εαυτού. Οι ναρκισσιστές νοιάζονται πολύ περισσότερο για το πώς φαίνονται παρά για το πώς νιώθουν. Επιπλέον, απωθούν τα συναισθήματα που αντιμάχονται την εικόνα που αναζητούν. Είναι πολύ εγωιστές, πάντα επικεντρωμένοι στα δικά τους ενδιαφέροντα αλλά έχουν έλλειψη αληθινής αξίας για τον εαυτό τους. Οι νάρκισσοι δεν έχουν την αίσθηση του εαυτού που προέρχεται από σωματικά αισθήματα. Χωρίς συμπαγή αίσθηση του εαυτού, βιώνουν τη ζωή άδεια και χωρίς νόημα.
(Alexander Lowen, 1985).
Η απώλεια της επαφής με το σώμα συνεπάγεται και απώλεια της επαφής με την εσωτερική
πηγή δύναμης και ενέργειας. Επίσης, συνεπάγεται και την απώλεια της ουσιαστικής επαφής με το φυσικό κόσμο και τους άλλους ανθρώπους. Αυτή η στάση οδηγεί σε μια απίστευτη κακοποίηση, στο όνομα της σωτηρίας και συγχρόνως ανοίγει την πόρτα για το μεγάλο
πάρτι του marketing της διαφήμισης και της κατανάλωσης.
Αν δεν έχεις δικές σου ρίζες, αν δεν ακούς το σώμα σου, αν δεν μπορείς να ξεχωρίσεις ποιά επιθυμία είναι δική σου και ποιά όχι, αν ψάχνεις συνεχώς την εικόνα σου στο καθετί έξω από
εσένα, τότε είσαι ο ιδανικός καταναλωτής. Προσπαθείς ν’ αποκτήσεις διαρκώς αυτό που δεν έχεις. Κι έτσι συνεχώς καταναλώνεις αντικείμενα και εμπειρίες και ιδέες.

Επίλογος


Για το σώμα τους και για το σώμα της Γης, οι άνθρωποι επιφυλάσσουν ανάλογη συμπεριφορά. Αρπάζουν την ενέργειά τους βουλιμικά, περιφρονούν τη σοφία των οργανισμών, μολύνουν, εξαντλούν. Σαν να μην ζουν μέσα στο σώμα τους, σαν να μην ζουν μέσα στο περιβάλλον της Γης.
Το φυσικό σώμα είναι συνδεδεμένο με τη γη, με το φυσικό κόσμο, με τα συναισθήματα, με τις
ενέργειες της ζωής και η ζωή των ανθρώπων αποτελεί αναπόσπαστο και ενεργό στοιχείο της ολότητας της ατομικής του ύπαρξης και του κόσμου.
Η αποδοχή της ιδέας της καθολικής ενότητας του φυσικού κόσμου μας υποδεικνύει την αρχή
«της αιτιακής, ολογραφικής αυτοαναφορικής σχέσης του φυσικού φαινομένου με το παγκόσμιο
περιβάλλον.[..] Το «όλον» και το «μέρος» σε παγκόσμια κλίμακα. Κάθε επιμέρους φυσικό φαινόμενο, κάθε «συμβάν» έχει ως αίτιο ολόκληρο το σύμπαν, σε όλα τα
γεγονότα του πριν και στις δυνατότητες του μετά, συνεπάγεται ότι, και έκαστο επιμέρους φυσικό φαινόμενο συμμετέχει αιτιακά στην εξελικτική διέγερση όλων
των φυσικών φαινομένων και αντίστροφα. […] Επιγραμματικά θα μπορούσε κάποιος να πει ότι η δυνατότητα δημιουργίας ενός κόσμου όπου «αυτό που δημιουργείται, δημιουργεί» είναι άπειρη» (Πάνος Λιγομενίδης, 2007).
Κατ’ αναλογία, αυτό που θεραπεύεται, θεραπεύει. Όταν κάποιος δουλεύει με τον εαυτό του, η αλλαγή που πετυχαίνει επηρεάζει ολόκληρη την κοινότητα στην οποία ανήκει κάτι που πρεσβεύει και ο Arnold Mindell .
Μέσα απ’ αυτή τη διαδρομή συναντούμε τις θεμελιώδεις αρχές της Βιοσύνθεσης, η δουλειά με το επιμέρους μέσα από την επίγνωση και την ολογραφική σχέση του κάθε μέρους του σώματός μας, φυσικού και ενεργειακού, επιδρά στην ενότητα του σώματος, του νου και της ψυχής, ως αδιάσπαστη και αδιαχώριστη οντότητα.

Βιβλιογραφία
Barthes Roland. (1977) Fragments d’un discours amoureux. Paris : Seuil .
Boadella David (1987). Lifestreams. London: Routledge & Kegan Paul Ltd.
Debord Guy (1986). Η κοινωνία του θεάματος. Θεσσαλονίκη: Εκδοτική Σ.Γ. Πασχάλης.
Franzen Giep, Holzhauer Freek. (1989). Brands. BBDO COLLEGE.
Hebdige Dick (1981,1985). Υπο-κουλτούρα: Το νόημαα του στύλ. Γνώση.
Lilly John C. (1956). Mental Effects of Reduction of OrdinaryLevels of Physical Stimuli on Intact, Healthy Persons: A Symposium. Psychiat. Assoc.Psychiat.
Λιγομενίδης Πάνος (2007). Το«μέρος» και το «όλον»: Δημόσια συνεδρία της 20ης Νοεμβρίου 2007. Ακαδημία Αθηνών.
Lowen Alexander (1985). Narcissism. New York: Simon & Schuster.
Lowen Alexander (1967). The Betrayal of the Body. Hinesburg, Usa
Mindell Arnold (2002). Μέσα στη Φωτιά. Γραφές.
Ρόμπεργκ Γιοχάνα (2007, Νοέμβριος ). Τι είναι μητρική αγάπη;.Περιοδικό GEO.

Το άρθρο είναι απόσπασμα άρθρου, που έγραψα για την ειδική έκδοση του Ελληνικού Κέντρου Βιοσύνθεσης στην Ελλάδα, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης των 20 χρόνων της μεθόδου στην Ελλάδα. Το αποσπασμα που δημοσιεύω εδώ, έχει υποστεί κάποιες αλλαγές, με την κυριότερη, στον τίτλο. Το αρχικό άρθρο ειχε τίτλο Διεκδικώντας το “Ειναι” στον πολιτισμό του “Φαίνεσθαι”.

TO ΣΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ

Το Ελληνικό Κέντρο Βιοσύνθεσης εκπροσωπεί την προσέγγιση σωματικής ψυχοθεραπείας “Βιοσύνθεση” στην Ελλάδα. Η Βιοσύνθεση ιδρύθηκε από το David Boadella. Σαν ψυχοθεραπευτική προσέγγιση απευθύνεται στο σώμα, στο νου και στην πνευματικότητα κάθε ανθρώπου ως ολότητα, τη διάσπαση της οποίας αποσκοπεί να αναιρέσει, χρησιμοποιώντας τεχνικές κίνησης, αναπνοής, συναισθηματικής φόρτισης και εκφόρτισης με κύριο άξονα τη θεραπευτική σχέση.
Το Ελληνικό Κέντρο Βιοσύνθεσης ιδρύθηκε το 1994 από την Ψυχολόγο – Ψυχοθεραπεύτρια Δρ. Λίλη Αναγνωστοπούλου προκειμένου να εκπαιδεύει ψυχοθεραπευτές σε αυτή τη μέθοδο και να κάνει ευρύτερα γνωστή την προσέγγιση της ψυχοθεραπείας από την πλευρά του σώματος, σύμφωνα με τα πρόσφατα ευρήματα της επιστήμης της νευροφυσιολογίας.
Ως θεραπευτές θεωρούμε σημαντικό για την εξέλιξή μας το να βρισκόμαστε, να ανταλλάσουμε απόψεις, θεραπείες και να έχουμε κοινά βιώματα. Αυτό μας βοηθά, μας στηρίζει και μας εξελίσσει. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε κοινότητα θεραπευτών στις διάφορες δραστηριότητες της οποίας σας καλούμε να συμμετέχετε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

3 Comments Add yours

  1. anastasiadiako says:

    Εξαιρετικο αρθρο ! Συγχαρητηρια!Σ ευχαριστουμε πολυ Ιφιγενεια♥️Στάλθηκε από το smartphone Samsung Galaxy.

    Liked by 1 person

    1. Ευχαριστώ !

      Like

  2. Εξαιρετικό!! Βαθιά υπαρξιακή σκέψη δοσμένη απλά, δομημένα, η ουσία αναδύεται φυσικά, μόνη της, μέσα από τις γραμμές. Θαυμάσια δουλειά.

    Liked by 2 people

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.