“Δεν θέλω ρεαλισμό, θέλω μαγεία”

“Δεν θέλω ρεαλισμό, θέλω μαγεία” είναι η διάσημη φράση της Μπλανς Ντιμπουά (Blanche du Bois) , από το θεατρικό του Τενεσί Ουίλιαμς “Λεωφορείον ο Πόθος”. Από τη θέση του θεατή νοιώθουμε, ένα μικρό πόνο στην καρδιά, γι αυτό το πλάσμα που δεν μπορεί ν αντέξει την πραγματικότητα και ίσως και για τον ίδιο μας τον…

Οι ατομικές λύσεις οδηγούν σε αδιέξοδο

Τα δάση  καίγονται μαζικά και συστηματικά. Τα ποτάμια και τα ρέματα μολύνθηκαν και θάφτηκαν αθόρυβα. Εμείς οι “απλοί πολίτες” όπως μας αποκαλούν δημοσιογράφοι και πολιτικοί, όπως ονομάζουμε και εμείς τον εαυτό μας, δεν προλαβαίνουμε  να συνειδητοποιήσουμε  το νόημα των γεγονότων. Υποψιαζόμαστε  ότι η ποιότητα ζωής που μας υποσχέθηκαν ακυρώνεται . Δεν έχουν περάσει ούτε δύο…

Η Ευθύνη του Νοήμονος

“Δεν καταλαβαίνει” είναι η πιο συχνη διαμαρτυρία  των ανθρώπων για τους άλλους. “Δεν καταλαβαίνεις”, “Δεν καταλαβαίνει” , “Δεν καταλαβαίνουν” , επαναλαμβάνουμε συνεχώς. Σε μια προσπάθεια να εκφράσουμε το αδιέξοδο στην επικοινωνία . Μπορεί να είναι αλήθεια, μπορεί πράγματι ο άλλος να μην καταλαβαίνει κι εσύ να είσαι το τελευταίο κύτταρο μυαλού που τώρα περπατάει ολομόναχο…

Θεία Δήμητρα: πρέσβειρα ενότητας

Κάθε φορά που  απελπίζομαι  με την διαιώνιση της εχθρότητας μεταξύ των κρατών και μεταξύ των ανθρώπων που ανήκουν στο ίδιο έθνος, στην ίδια πόλη, στην ίδια γειτονιά, ψάχνοντας να βρω την μικρότερη μονάδα κοινωνίας που ζει αγαπημένη,  καταλήγω  στις οικογένειες. Και αναλογίζομαι τη δυσκολία που υπάρχει για να διατηρηθεί μια οικογένεια ενωμένη. Πόσο δύσκολο είναι…

Η ρηχή σκέψη, κάνει δυνατή την εξάπλωση του κακού.

    “Για μένα υπάρχει μια σημαντικότατη διαφορά: “κοινοτοπία” είναι ό,τι συμβαίνει συνήθως, κοινώς, παρ όλα αυτά κάτι μπορεί να είναι αβαθές , και δίχως ακόμη να είναι κοινό… Εννοώ ότι, αν πάμε μέχρι τη ρίζα, το κακό δεν είναι ριζικό, δεν έχει βαθύτητα, και είναι ακριβώς για το λόγο αυτό που είναι τόσο τρομερά…

Ο άσκοπος διωγμός μιας πρώην ντίβας*

  Ήδη η TV είναι ένα μέσο προηγούμενης εποχής . Το ότι συμβαίνει αυτή η σφαγή, σ αυτόν τον κλάδο, αυτή τη χρονική στιγμή στην Ελλάδα,  δείχνει έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα της παγκοσμιοποιημένης  επικοινωνίας και οικονομίας.

Για την ημέρα του πατέρα (μου)

Οι γονείς απέχουν πολύ από την τελειότητα. Αυτό που κρίνεις στον γονιό, είναι αυτό που απορρίπτεις στον εαυτό σου. Αυτό που αγαπάς στον εαυτό σου, είναι αυτό που έχεις ν αναγνωρίσεις στον γονιό. Δύσκολα πράγματα, αλλά αξίζει τον κόπο. Απ εκεί πάντως έρχεται το φως. Το “σ αγαπώ μπαμπά” είναι κοινοτοπία. Τα παιδιά αγαπούν αναπόφευκτα…

Ούτε το Παρίσι είναι αρκετό

  Στην προηγούμενη ανάρτηση είχα βάλει τον τίτλο ” 80 εκατομμύρια νεκροί δεν είναι αρκετοί” . Τώρα που το διάβασα μου φάνηκε τρομερή ειρωνεία που μοιάζει να επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα και να είναι επίκαιρο. Ούτε οι 150 Γάλλοι φαίνεται να είναι αρκετοί. Όπως και οι χιλιάδες Σύριοι, Παλαιστίνιοι, Ισπανοί, Αφρικανοί, Ασιάτες. Καθώς οδηγώ και…