Ο άσκοπος διωγμός μιας πρώην ντίβας*

 

sun

Ήδη η TV είναι ένα μέσο προηγούμενης εποχής . Το ότι συμβαίνει αυτή η σφαγή, σ αυτόν τον κλάδο, αυτή τη χρονική στιγμή στην Ελλάδα,  δείχνει έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα της παγκοσμιοποιημένης  επικοινωνίας και οικονομίας. Continue reading

Advertisements

Για την ημέρα του πατέρα (μου)

alexandros Panetsos

Οι γονείς απέχουν πολύ από την τελειότητα. Αυτό που κρίνεις στον γονιό, είναι αυτό που απορρίπτεις στον εαυτό σου. Αυτό που αγαπάς στον εαυτό σου, είναι αυτό που έχεις ν αναγνωρίσεις στον γονιό. Δύσκολα πράγματα, αλλά αξίζει τον κόπο. Απ εκεί πάντως έρχεται το φως. Το “σ αγαπώ μπαμπά” είναι κοινοτοπία. Τα παιδιά αγαπούν αναπόφευκτα τους γονείς. Το “σε αποδέχομαι ολοκληρωτικά” είναι ο στόχος.

Ο πατέρας μου ήταν ο Αλέξανδρος Πανέτσος και ήταν ο καλύτερος πατέρας που μπορούσε να υπάρξει για μένα.

Μου έμαθε ν αγαπώ, να θαυμάζω και να σέβομαι μ ένα δωρικό τρόπο, τα ζώα. Άφηνε ανοιχτό το θέμα για την ύπαρξη ή όχι των νεράιδων και μάλλον ήταν βέβαιος για την ανυπαρξία του Θεού, αλλά δεν επέμενε. Για τίποτα δεν επέμενε. Αυτό το κληρονόμησα αυτούσιο.

Αμέσως μετά τον πόλεμο, ο πατέρας μου είχε δημιουργήσει κοινωνικό ιατρείο στο  ορεινό χωριό του και έδινε βοήθεια στους ανθρώπους των βουνών που δεν είχαν καμία πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη. Δεν ήταν γιατρός, ήταν νοσοκόμος εκπαιδευμένος στα νοσοκομεία πριν και κατά τη διάρκεια  του πολέμου. Δεν έπαιρνε ποτέ αμοιβή, σε καμία μορφή. Έζησε όλη του την νεότητα μέσα στον πόλεμο. Δεν είχε προλάβει να τελειώσει το Γυμνάσιο στο Καρπενήσι, γιατί στην τελευταία τάξη, οργάνωσε μια αποχή. Η τιμωρία ήταν αποβολή “δια παντός, απ όλα τα σχολεία της χώρας”. Έφτασε μέχρι την Κομοτηνή για να τον δεχτούν σε σχολείο. Δεν τα κατάφερε. Μετά ξέσπασε ο πόλεμος. Τέλειωσε το νυχτερινό Γυμνάσιο πολύ αργότερα, ενώ είχε νοικοκυρευτεί και είχε πιάσει κανονική δουλειά. Η δυνατότητα όμως να σπουδάσει αυτό που αγαπούσε είχε παρέλθει. Έτσι ποτέ δεν έγινε επισήμως γιατρός, έμεινε όμως ο γιατρός στις καρδιές πολλών  φτωχών ανθρώπων.

Μια ευχή για την ημέρα της γυναίκας

woman

Όταν οι γυναίκες αναγνωρίσουν τη δύναμη τους, θ αλλάξει ο κόσμος μ ένα τρόπο που δεν θα έχουμε ξαναδεί. Continue reading

Ούτε το Παρίσι είναι αρκετό

 

eyes

Στην προηγούμενη ανάρτηση είχα βάλει τον τίτλο ” 80 εκατομμύρια νεκροί δεν είναι αρκετοί” . Τώρα που το διάβασα μου φάνηκε τρομερή ειρωνεία που μοιάζει να επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα και να είναι επίκαιρο. Ούτε οι 150 Γάλλοι φαίνεται να είναι αρκετοί. Όπως και οι χιλιάδες Σύριοι, Παλαιστίνιοι, Ισπανοί, Αφρικανοί, Ασιάτες.

Καθώς οδηγώ και βλέπω, πολύ συχνά ένα μικρό ζώο κατακρεουργημένο στην άσφαλτο, και ταράζομαι, αναλογίζομαι πως ήταν μια ζωή που χάθηκε. Τυχαία.  Δεν με ταράζει ο θάνατος. Με ταράζει η περιφρόνηση για τη ζωή. Είναι ένα οικοσύστημα και η πόλη. Τα αυτοκίνητα είναι ένας εχθρός. Αλλά στον κανονικό κύκλο της ζωής, αυτός που σκοτώνει το κάνει για να πάρει την ενέργεια που χρειάζεται για την δική του ζωή.

Αυτό που συμβαίνει γύρω μας, είναι θάνατοι χωρίς σκοπό. Σκοτωνόμαστε από την χρήση της τεχνολογίας, σκοτώνουμε κι ο ένας τον άλλον σαν να μην πέρασε μια μέρα από την εποχή των σπηλαίων. Αλλά πιστεύω βαθιά ότι η φύση δεν κάνει λάθος. Αν ένα είδος επεκτείνεται και γίνεται απειλητικό τότε εμφανίζονται παράγοντες που θα το περιορίσουν.

poem

80 εκατομμύρια νεκροί δεν είναι αρκετοί

soldier

Γιατί γιορτάζουμε τους πολέμους; Γιατί στήνουμε αγάλματα στον άγνωστο στρατιώτη; Στην άγνωστη μάνα έπρεπε να φτιάχνουμε αγάλματα. Continue reading

Ελαστικότητα στην αγορά εργασίας

elatirio

“Δεν εννοούμε με τον όρο “οικονομία” τον τρόπο με τον οποίο ζουν οι άνθρωποι”Νoam Chomsky

Η ελαστικότητα ως λέξη, έχει ως επι το πλείστον θετικές έννοιες. Για μένα κάνει θετικούς συνειρμούς και με την λέξη εργασία. Φαντάζομαι δηλαδή, ελαστικότητα ως προς τον χώρο εργασίας. Μπορείς να δουλεύεις απ όπου βρίσκεσαι. Φαντάζομαι ελαστικότητα και ως προς τις ώρες εργασίας. Continue reading

Αξιοποιώντας τις Συγκρούσεις και τη Διαφορετικότητα

book mindell

Πίσω από τα πιο σύνθετα προβλήματα του κόσμου βρίσκονται άνθρωποι- ομάδες ανθρώπων που δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Μπορείς να κατηγορήσεις την εγκληματικότητα , τον πόλεμο, τα ναρκωτικά, την απληστία, την φτώχεια, τον καπιταλισμό ή το συλλογικό ασυνείδητο. Στην πραγματικότητα τα προβλήματα προκαλούνται από ανθρώπους. Continue reading