Για την ημέρα του πατέρα (μου)

alexandros Panetsos

Οι γονείς απέχουν πολύ από την τελειότητα. Αυτό που κρίνεις στον γονιό, είναι αυτό που απορρίπτεις στον εαυτό σου. Αυτό που αγαπάς στον εαυτό σου, είναι αυτό που έχεις ν αναγνωρίσεις στον γονιό. Δύσκολα πράγματα, αλλά αξίζει τον κόπο. Απ εκεί πάντως έρχεται το φως. Το “σ αγαπώ μπαμπά” είναι κοινοτοπία. Τα παιδιά αγαπούν αναπόφευκτα τους γονείς. Το “σε αποδέχομαι ολοκληρωτικά” είναι ο στόχος.

Ο πατέρας μου ήταν ο Αλέξανδρος Πανέτσος και ήταν ο καλύτερος πατέρας που μπορούσε να υπάρξει για μένα.

Μου έμαθε ν αγαπώ, να θαυμάζω και να σέβομαι μ ένα δωρικό τρόπο, τα ζώα. Άφηνε ανοιχτό το θέμα για την ύπαρξη ή όχι των νεράιδων και μάλλον ήταν βέβαιος για την ανυπαρξία του Θεού, αλλά δεν επέμενε. Για τίποτα δεν επέμενε. Αυτό το κληρονόμησα αυτούσιο.

Αμέσως μετά τον πόλεμο, ο πατέρας μου είχε δημιουργήσει κοινωνικό ιατρείο στο  ορεινό χωριό του και έδινε βοήθεια στους ανθρώπους των βουνών που δεν είχαν καμία πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη. Δεν ήταν γιατρός, ήταν νοσοκόμος εκπαιδευμένος στα νοσοκομεία πριν και κατά τη διάρκεια  του πολέμου. Δεν έπαιρνε ποτέ αμοιβή, σε καμία μορφή. Έζησε όλη του την νεότητα μέσα στον πόλεμο. Δεν είχε προλάβει να τελειώσει το Γυμνάσιο στο Καρπενήσι, γιατί στην τελευταία τάξη, οργάνωσε μια αποχή. Η τιμωρία ήταν αποβολή “δια παντός, απ όλα τα σχολεία της χώρας”. Έφτασε μέχρι την Κομοτηνή για να τον δεχτούν σε σχολείο. Δεν τα κατάφερε. Μετά ξέσπασε ο πόλεμος. Τέλειωσε το νυχτερινό Γυμνάσιο πολύ αργότερα, ενώ είχε νοικοκυρευτεί και είχε πιάσει κανονική δουλειά. Η δυνατότητα όμως να σπουδάσει αυτό που αγαπούσε είχε παρέλθει. Έτσι ποτέ δεν έγινε επισήμως γιατρός, έμεινε όμως ο γιατρός στις καρδιές πολλών  φτωχών ανθρώπων.

Advertisements

Τα μπάνια του σκύλου μου

aris under water

H ζωοφιλία δεν ταυτίζεται με την κατοχή ζώου. Όσοι κατέχουν ζώα δεν παίρνουν αυτόματα το πιστοποιητικό της ζωοφιλίας. Τουναντίον θα έλεγα, πως υπάρχουν ολόκληρες κατηγορίες κατόχων ζώων που δεν έχουν κανένα χαρακτηριστικό ζωόφιλου. Continue reading

Ο Διωγμός της Μητρότητας

baby

…με αφορμή τις υποκριτικές συζητήσεις για τα δικαιώματα του παιδιού.

«Κι όποιος μεγαλώνει σε ξένα χέρια μαθαίνει να μισεί τον κόσμο»  γράφει ο Δημήτρης Νόλλας στο άρθρο του στην Κυριακάτικη Καθημερινή.  Μου τράβηξε την προσοχή το άρθρο αυτό που χαρακτηρίζει τα σχολεία «πνευματοκτόνα ιδρύματα» και «κολαστήρια της προσωπικής δημιουργίας».

Είναι πολλές οι φωνές που κρίνουν το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αλλά πολύ λίγες εκείνες που τολμούν να αμφισβητήσουν την αξία της επέκτασης της εκπαίδευσης τόσο στα πρώτα χρόνια της ζωής  του παιδιού όσο και στην διάρκεια της καθημερινότητας του. Continue reading

“I’m Your Man” γιατί δεν μπορούν να το πουν οι άνδρες ;

Image

Άν το αγόρι μείνει στην σφαίρα επιρροής της μητέρας του, μπορεί να γίνει ένας δεξιοτέχνης γόης και εραστής, δεν εξελίσσεται όμως σε άνδρα που εκτιμά τις γυναίκες και που μπορεί να διατηρήσει μια μακρόχρόνια σχέση αγάπης. Ούτε γίνεται δυνατός και αφοσιωμένος πατέρας για τα παιδιά του. Για να γίνει ένας άνδρας ικανός να ενταχθεί πλήρως σε μια ισότιμη συντροφική σχέση, πρέπει ν αφήσει πίσω του την πρώτη και πιο κοντινή αγάπη της ζωής του- τη μητέρα του- και να προχωρήσει στη σφαίρα επιρροής του πατέρα του. B.H.

Η τροφή των αστών σκύλων

 

aris

Μου μιλούσε λίγο λαχανιασμένα, γιατί είχε διακόψει την τακτοποίηση που έκανε στα σακκιά των τροφών, για να μου μιλήσει. Ήταν λίγο ιδρωμένος κι είχε το σώμα του την στάση που παίρνουν οι άνθρωποι όταν τα πόδια τους δεν τους στηρίζουν καλά. Η μέση του έκανε ένα τόξο έτσι που η μεγάλη του κοιλιά προτασόταν ακόμη πιο έξω. Τα παπούτσια του ήταν στραβοπατημένα προς τα έξω. Τα χέρια του στέκονταν λίγο ανοιχτά, αλλά δεν ήταν σαφές αν ήταν λόγω του πάχους που εμποδίζονταν ή λόγω μιας ασυνείδητης στάσης ετοιμότητας. Σαν αυτή που είχαν οι μονομάχοι στα Λούκυ Λουκ που διάβαζα μικρή. Μου εξηγούσε λοιπόν, με προσποιητή υπομονή και ταπεινότητα, ότι τα σκυλιά έχουν ανάγκη από μια ισσοροπημένη και υγιεινή διατροφή. Κάτι που μπορεί να επιτευχθεί μόνο με μια πολύ καλής ποιότητας τροφή. Εγώ έλεγα ότι τόσες χιλιάδες χρόνια οι σκύλοι τρώνε, τα αποφάγια των ανθρώπων και φαίνεται να μην τους πειράζει αφού μια χαρά τα έχουν καταφέρει. Continue reading