Θραύσματα ιστορίας

εσκιμωος

Όταν η γούνα της αλεπούς είχε μεγάλη αξία, οι λευκοί έδωσαν όπλα και σφαίρες στους Εσκιμώους σ αντάλλαγμα για τις γούνες. Μ αυτά έμαθαν οι Έσκιμώοι να κυνηγάνε την τροφή τους και ζούσανε καλύτερα από πριν. Μετά από κάποια χρόνια όμως, η αξία της αλεπούς έπεσε και οι λευκοί έπαψαν να τους προμηθεύουν σφαίρες. Μα τα παιδάκια που μεγάλωσαν σ αυτό το διάστημα, δεν ξέρανε πια να μεταχειριστούν τα παλιά πατροπαράδοτα όπλα κι έτσι χάθηκαν από την πείνα, σχεδόν όλοι.

Από το βιβλίο του Φάρλεϋ Μόατ, “Λύκοι, σας παρακαλώ μην κλαίτε”

Η πληροφορία αυτή αναφέρεται στην αρκτική ζώνη του Καναδά και στην δεκαετία του 1960.

Advertisements

Η τροφή των αστών σκύλων

 

aris

Μου μιλούσε λίγο λαχανιασμένα, γιατί είχε διακόψει την τακτοποίηση που έκανε στα σακκιά των τροφών, για να μου μιλήσει. Ήταν λίγο ιδρωμένος κι είχε το σώμα του την στάση που παίρνουν οι άνθρωποι όταν τα πόδια τους δεν τους στηρίζουν καλά. Η μέση του έκανε ένα τόξο έτσι που η μεγάλη του κοιλιά προτασόταν ακόμη πιο έξω. Τα παπούτσια του ήταν στραβοπατημένα προς τα έξω. Τα χέρια του στέκονταν λίγο ανοιχτά, αλλά δεν ήταν σαφές αν ήταν λόγω του πάχους που εμποδίζονταν ή λόγω μιας ασυνείδητης στάσης ετοιμότητας. Σαν αυτή που είχαν οι μονομάχοι στα Λούκυ Λουκ που διάβαζα μικρή. Μου εξηγούσε λοιπόν, με προσποιητή υπομονή και ταπεινότητα, ότι τα σκυλιά έχουν ανάγκη από μια ισσοροπημένη και υγιεινή διατροφή. Κάτι που μπορεί να επιτευχθεί μόνο με μια πολύ καλής ποιότητας τροφή. Εγώ έλεγα ότι τόσες χιλιάδες χρόνια οι σκύλοι τρώνε, τα αποφάγια των ανθρώπων και φαίνεται να μην τους πειράζει αφού μια χαρά τα έχουν καταφέρει. Continue reading “Η τροφή των αστών σκύλων”