Ένα αποτύπωμα ευτυχίας

Καθώς έβαζα μια ζακέτα πάνω από μια μακρυμάνικη μπλούζα, το πρώτο μανίκι μαζεύτηκε και χρειάστηκε να βάλω τα δάχτυλά μου να το τραβήξω,  κι αυτό μου έφερε μια γλυκιά αίσθηση αδεξιότητας,  δικαιολογημένης ανημποριάς και φροντίδας.  Ήταν σαν μια μικρή πύλη στον χρόνο, όπου έγινα πέντε χρονών και η θεία μου με έντυνε και μου ίσιωνε…

Οι ατομικές λύσεις οδηγούν σε αδιέξοδο

Τα δάση  καίγονται μαζικά και συστηματικά. Τα ποτάμια και τα ρέματα μολύνθηκαν και θάφτηκαν αθόρυβα. Εμείς οι “απλοί πολίτες” όπως μας αποκαλούν δημοσιογράφοι και πολιτικοί, όπως ονομάζουμε και εμείς τον εαυτό μας, δεν προλαβαίνουμε  να συνειδητοποιήσουμε  το νόημα των γεγονότων. Υποψιαζόμαστε  ότι η ποιότητα ζωής που μας υποσχέθηκαν ακυρώνεται . Δεν έχουν περάσει ούτε δύο…