Η γλυκιά οικειότητα της δυστυχίας

woman

Για ν αποφασίσει ένας άνθρωπος να αναζητήσει θεραπεία για τον εαυτό του, πρέπει πρώτα απ όλα να διανοηθεί ότι μπορεί να ζήσει διαφορετικά. Να υποψιαστεί ότι ίσως να μην είναι το πρόβλημα, η κακία του κόσμου, η επιθετικότητα των ανθρώπων, η ανυποληψία τους , η κενότητα τους, η ανοησία τους. Να υποψιαστεί ότι μπορεί να ζήσει χωρίς τα εσωτερικά του εμπόδια, που μοιάζουν σαν να υπήρχαν από πάντα. Continue reading “Η γλυκιά οικειότητα της δυστυχίας”

Advertisements

Η στάση του θεραπευτή

‘Ενας δάσκαλος αντιστέκεται στην εμφάνιση και την ψευδαίσθηση. Βρίσκει το κέντρο του και περιμένει να έρθει μια βοηθητική λέξη, όπως ένα ιστιοφόρο περιμένει με σηκωμένα τα πανιά να πιάσει τον άνεμο.Όταν έρχεται κάποιος ψάχνοντας για βοήθεια, ο δάσκαλος περιμένει εκεί που πρέπει να πάει ο ίδιος ο επισκέπτης και, αν έρθει κάποια απάντηση, έρχεται και από τους δυο, γιατί και οι δυο είναι ακροατές. Το να περιμένει κανείς στο κέντρο είναι κάτι που δεν χρειάζεται προσπάθεια.”

Πράγματι, δεν χρειάζεται προσπάθεια, προυποθέτει όμως βαθιά γνώση του εαυτού και μακρόχρονη θεραπευτική δουλειά. Για να είναι ο θεραπευτής γαλήνιος και δυνατός, ευέλικτος και σταθερός, προυποθέτει ότι έχει ήδη λυγίσει, έχει ήδη συναντήσει την εσωτερική του αξία κι έχει αποδεχτεί με ταπεινότητα την αδυναμία του. Τότε γίνεται πιο δυνατός από τον φόβο του, όταν τον έχει αποδεχτεί.